تا اطلاع ثانوی درس و مشق و ورزش در این وبلاگ تعطیل می باشد.احساس می کنم حالا وظیفه خیلی مهمتری داریم.

امروز درگیریها در اصفهان شدت گرفت و نکته جالب اینکه مامورها با باتوم شیشه مغازه ها را می شکستند تا به اسم مردم تمام بشود و امشب دوباره در بخشهای خبری مختلف اعلام کنند که عده ای سود جو با ایجاد اغتشاش به اموال مردم خسارت وارد کردند و بعد هم تصویر کامپیوترهای شکسته را به معرض نمایش در آورند.حالا می فهمم سال 57 چرا مردم آنطور جانشان را در دست گرفتند و سینه شان را آماج گلوله کردند.چون دیگر از دروغ به تنگ آمده بودند.چون ناگهان چشم باز کردند و دیدند شب است اما هنوز سعی دارند به آنها بقبولانند که روز است.چون روزها در خیابان کتک می خوردند با طعم گاز اشک آور اما شبها رادیو تلویزیون می گفت مردم آسوده بخوابید که شهر در امن و امان است.

اغلب(بزرگترها بیشتر)معتقدند که عمر این اعتراضات خیلی طولانی نیست و به همین زودی شعله خشم مردم خاموش می شود.اما من احساس می کنم اینبار دیگر مثل دفعات قبل نیست یعنی در واقع این تو بمیری از آن تو بمیریها نیست.حتی اگر با خشونتی بیش از این و یا کمتر ازاین(که سر زدن دومی از آقایان خیلی بعید به نظر می رسد)به قائله خاتمه داده بشود؛حوادث اخیر جرقه ایست برای اتفاقات بعدی...