من به عنوان یک شهروند ایرانی به خود می بالم که در این مرز و بوم اینقدر به فرهنگ بها داده می شود و از اینکه می بینم خانواده ای دست فرزند زیر ۳ سال خود را می گیرد و تاتی کنان به سینما می آورد تا با فرهنگ بار بیاید و وقتی بزرگ شد بتواند با غرور بگوید که من در سه سالگی مانند همه هم سن و سالانم فیلمهای بهرام بیضایی را تماشا می کردم ٬اشک شوق در چشمانم حلقه می زند به خصوص وقتی این خانواده فرهنگی توی سینما درست پشت سر من نشسته باشند و بچه قصه ما مراتب تحسین و تصدیق خود را از دیدن فیلم مدام با اصواتی چون:لا لا لا لا لا لا...یا ها ها ها ها ها...و گاه تایید مادر بر تصدیق فرزند که:سیییسسسسسس یا بس است دیگر ای ولد چموش! اعلام بدارند و ما را با فیلمی به مراتب اعتراض آمیز تر و به چالش کشاننده تر از فیلم بیضایی٬ مستفیض کنند.حالا هر چقدر که می خواهی با ایما و اشاره نا رضایتی خود را از به خاک و خون کشیده شدن حق مسلمت نشان بده!!اصلا مگر نمی دانی که در مملکت فرهنگ و هنر و ادب٬سینما یعنی همان پارک؟! اصلا می خواستی سنگین و رنگین در منزل بنشینی تا فیلم به شبکه رسانه های تصویری بیاید!!اصلا همین است که هست!!اعتراضی هم اگر داری٬نباید اعتراض داشته باشی!!
حالا هی بگویید چرا جوانها معتاد می شوند!!چرا تفریحات ناسالم!!چرا کاهش در صد امید به زندگی!!!!!آخه نرخ تمام شده سیگار برای من از نرخ بلیط سینما با اعمال شاقه٬ارزانتر تمام می شد که!
آیا واقعا ما به این نقطه رسیده ایم که در سازمان ملل رییس جمهورمان را هو کنند؟!!رییس جمهور ما٬به رغم همه نا مطلوبیش و به رغم همه سیاستهای غلط٬تند٬عجولانه یا هر چیز لعنتی دیگر.انگار که همه ایرانیها را گذاشته باشند پشت آن تریبون و به ریشخند و استهزا بگیرند.اشتباه از ماست اگر چنین شده٬از ما که بازخواست نکردیم.از ما که اعتراض نکردیم٬از ما که توقع نداشتیم.چه احساس سر درگمی و خشمی داشتم.
+
تاریخ سه شنبه 1 اردیبهشت1388ساعت
5:48 PM نویسنده FARZI
