چی بود این ضرب المثل؟بدبختی وقتی بیاد تنها نمیاد؟!غم وغصه وقتی بیاد تنها نمیاد؟!خاله پیرزن وقتی بیاد تنها نمیاد؟!به هر حال شما میتوانید به دلخواه هر چی دوست دارید به جای قسمت اول جمله بگذارید،نخواستید هم میتوانید تو قسمت دومش بگذارید ولی خدا وکیلی اگر هم می خواهید تحریف فرهنگی یا بدعت ادبی انجام بدید،بی زحمت تمییز.

الغرض،امروز هرچقدر خرم و خندان و قدح باده به دست بودم،مامان عزیز هم لطف فرمودند با یک خبر تکان دهنده بقایای ریز ریز شده اعصابم را نوازش کردند.بعد از مدتها که به دلایل مختلف نامه نگاریم با یکی از دوستانم قطع شده بود (نامه خونم کم شده بود!!)دیروز نامه ای از یکی دیگر از دوستانم دریافت کردم.کلی هم هیجان داشتم که زودتر بخوانمش.بعد با چی مواجه شدم؟!!نه... با چی مواجه شده باشم خوبه که دل همه خنک بشه؟!! بله دقیقا اشتباه گفتید،من با یک عمل انجام شده روبه رو شدم.البته نه میتوانم و نه دوست دارم ماجرا را با شرح و بسط بنویسم ولی همین را بگویم که همیشه مردم از رفتار من سوء برداشت می کنند و من همیشه با سوءتفاهم دوستان و آشنایان وهمسایگان وهمکلاسیها و هم دانشگاهیها و کلا هموطنان عزیز دست به گریبان بوده،هستم و امیدوارم دیگر نباشم.اتفاقا همیشه هم با صراحت حرفم را زده ام ولی نمی دانم چرا؟!به هر حال این دوست عزیزم هم از رفتار من دقیقا چیزی را برداشت کرده بود که واقعیت نداشت وهمین باعث شد که روز جمعه تعطیل من تبدیل بشود به جمعه سیاه!!حالا بماند که چه تصمیمات قاطع و کبرایی اتخاذ نمودم!در همین حین مامان عزیز تشریف آوردن منزل.بعد از سرکشی به مناطق جنگزده(آشپزخانه)وسر و سامان دادن به اوضاع ظرفها ،نه گذاشتن،نه برداشتن،گفتن راستی فرزی خبر داری خسرو شکیبایی هم...بقیه حرفش را نگفت.گفتم چی؟مامانم سرش را تکان داد.این  یعنی نا امید کننده ترین حالت.گفتم مرد؟!!!!آره ...خسرو شکیبایی مرد.کی باورش میشود؟!مردم خیلی دوستش داشتند،از بس با دل و جان نقشهاش را بازی می کرد.کی می تواند خانه سبز را فراموش کند؟ هامون،روزی روزگاری،حکم.....عاشق بازیش تو حکم بودم.دیگر مثل شکیبایی نیست.فعلا که کسی با این خصوصیات و شیوه بازی نه در تلوزیون هست نه در سینما.خسرو شکیبایی همان یکی بود که رفت.ولی به تعداد آنها که دوستش دارند و میشناسندش  وجود دارد زیرا دیگر یک معنی مستقل است که در هر ذهن، یک وجود مستقل و منحصر به فرد دارد.

چه جمعه غم انگیزی بود اینبار.